| HOME |  | Clubinfo |  | Ploegen |  | Gastenboek |  | Foto's |  | Varia |

Algemeen
Geschiedenis
Geschiedenis

Historie VEN V.V. 1964-2006


Er werd mij verzocht een terugblik neer te schrijven over het wel en wee van voetbalclub VEN V.V. en wel over een tijdsbestek van oprichting tot het huidige seizoen.
Ik wil het graag proberen maar u zult begrijpen dat van 1964 tot 2006 wel een erg lange tijd is en ik zal heus wel (ondanks serieus opsporingswerk) een paar belangrijke of minder belangrijke aspecten zijn vergeten, nu reeds mijn excuses hiervoor. Doch laten we van start gaan: De club werd boven het doopfont gehouden in de zomer van 1964 en wel in een Maaseiker café dat heel toepasselijk de naam droeg van de uitbater “BIJ JAP OP DE BOSSTRAAT”. Ouderen onder ons zullen zich zeker dit lokaal nog herinneren. Het was een volks café dat een spaarkast herbergde.
Het bestuur van deze spaarclub, zou ook het bestuur worden van de latere voetbalclub, toen nog zonder naam.
Op een zomerdag in 1964 werd er tussen pot en pint besloten, om met elf leden van de spaarkast een matchke te gaan spelen en wel tegen het personeel van de firma Fincken aan de Weertersteenweg, deze wedstrijd werd gespeeld op het sportterrein van de St.-Jansberg school te Maaseik.
De uitslag heb ik niet kunnen achterhalen maar er was een nieuwe voetbalclub geboren. Zover ik heb kunnen achterhalen zag het bestuur van het eerste uur er zo uit: Nico en Theo Verstraten respectievelijk voorzitter en penningmeester, Guus Thielens secretaris. Leden waren Tjeu Borkelmans, Jaak van Vleymen, Louis Renet, Ber de kapper en Jef Deville.
Natuurlijk werd er een naam gekozen en na veel gepalaver werd het VEN V.V. genoemd naar het gehucht waar de meeste van de leden vandaan kwamen.
De thuisbasis van de nieuwe club bleef de eerste jaren het sportterrein van de St.-Jansberg school,en het pintje na de wedstrijd werd bij Jap op de Bosstraat gedronken.
Na een aantal jaren werd de drang naar een eigen terrein toch groot, vooral omdat men plande naar een georganiseerde bond over te stappen, de toenmalige liefhebbers voetbalbond of kortweg kblvb.
Er werd van mevr. Joosten een stuk grond gehuurd, aan de Weertersteenweg waarop in korte tijd (een voor die tijd) prima accommodatie verrees zodat men dat zelfde jaar nog van start kon gaan in de Koninklijke Belgische liefhebbers voetbalbond.
Een markante naam uit die tijd was zeker Cristiaan Vinken, sloot op jonge leeftijd aan bij VEN V.V. Hij was elk jaar goed voor een x aantal doelpunten en was werkelijk een begenadigd voetballer. Hij was gegeerd door heel wat provinciale ploegen maar ging nooit weg bij onze club en is na zijn voetbal carrière nog jaren lang de secretaris van VEN V.V. geweest. Sportief gezien waren die liefhebbersjaren voor VEN V.V. geen topjaren (nooit kampioen), maar wie maalde daarom. Ze hadden een fijne vriendengroep die zuiver voor de fun hun sport beoefende en meer moest dat niet zijn.
Toch had VEN V.V. als eerste in de liefhebbers voetbalbond aan de maaskant een eigen jeugdploeg. Wat natuurlijk wel inhield dat men met deze kleine mannen in het begin enorme verplaatsingen moest maken, niet zelden tot in een andere provincie. Een jeugdspeler van VEN V.V. was Vital Borkelmans. Vanuit de kadetten van VEN V.V. naar Patro Eisden en van daaruit een steile opgang tot intemationaal in het betaalde voetbal.
Trouwens de vader van de gebr. Borkelmans Rene heeft de laatste jaren van zijn voetba periode nog bij VEN V.V. gespeeld en heeft daarna nog vele jaren een bestuursfunctie bij VEN V.V. bekleed. Uit dit jeugdelftal zou VEN V.V. zijn potentieel halen voor de volgende jaren. Ik zal proberen een paar namen te noemen: Noel Hechtermans, Paul van Vleymen, Theo Hendrix, Jean Truien, Gebr. Pemot, Jean van Holzaets, Willy Borkelmans, Jaak Truien, Patric en Vital Borkelmans, Jos fincken enz.
Veel van deze jongens hebben thuis bezoek gehad van bestuursleden van andere ploegen om hen over te halen om over te stappen naar hun club (wij waren toch maar een liefhebbersclub). Maar bij mijn weten is er nooit iemand van deze spelers bij VEN V. V. vertrokken (uitgezonderd Vital borkelmans, we zijn er nog altijd een beetje trots op dat hij bij ons is begonnen) en hebben ze allemaal hun actieve voetbal periode bij VEN V.V. afgesloten. Let wel: Dit alles speelde ten tijden dat VEN V.V. in het liefhebbersvoetbal actief was maar ook bij onze club stond de tijd niet stil.
Doordat ons clublokaal op de bosstraat ophield te bestaan werden diverse lokalen in Maaseik en in het VEN onze thuisbasis, doch door allerlei onvoorziene omstandigheden konden we er telkens maar kort blijven.
Op een gegeven moment werd er besloten om op ons eigen terrein een accommodatie te bouwen, en omdat we beroep konden doen op het vakmanschap van de gebr. Verstraten en met behulp van diverse vrijwilligers kwam er op goed zes weken tijd een, voor die tijd, prima accommodatie, waarin ook de bestuursvergaderingen e.d. konden plaatshebben.
Stilaan begonnen meer stemmen op te gaan om het eens in de grote bond (kbvb) te proberen inmiddels was Nico Verstraeten wegens drukke werkzaamheden gestopt als voorzitter (maar bleef wel nog aan als bestuurslid) en werd opgevolgd door de heer Critje Gielen.
Het is de heer Gielen geweest die de eer mag opeisen dat hij met zijn toenmalig bestuur de overgang van liethebbersbond naar Belgisch voetbalbond heeft gerealiseerd.
Toch was er nog veel water door de maas gegaan voor het zover was.
Eerst moesten al de voetbalclubs in een straal van 10 km van Maaseik een formulier tekenen dat ze akkoord waren dat VEN V.V. toetrad tot de Koninklijke Belgische voetbalbond, geen van de clubs maakte problemen, ook Kon. Maaseik F.C.. niet ofschoon deze club ons toch kon zien als concurrent.
De Belgische voetbalbond kwam de accommodatie keuren, en keurde zonder pardon ons terrein af, het bleek 1m50 te kort. Verlengen was onmogelijk, daar er een openbare weg pal achter het terrein liep.
We moesten op zoek naar een ander stuk grond waarop we .een voetbalterrein konden
inplanten.
Nico Verstraten (weer hij) , vond een landbouwer bereid om een stuk grond af te staan, en in ijltempo werd er begonnen aan de realisatie, in Duitsland werd er een barak van het Belgische leger afgebroken (bouwjaar 1953) en onder leiding van Theo en Nico in het VEN weer opgebouwd, compleet met kleedkamers en kantine.
Ter inhuldiging van het nieuwe complex werd er een wedstrijd gespeeld tussen VEN V.V. en de junioren van (toen nog) eerste klasser Beringen F.C. De uitslag was een 1-2 verlies, waar niemand om treurde. Men was wel wat gewend uit het verleden. Inmiddels had ondergetekende het voorzittersschap overgenomen van de heer Gielen die zeer zeker zijn verdiensten heeft gehad voor VEN V.V. in het verleden.
In 1981 werd dus voor het eerst gestart in de K.B.V.B. in vierde provinciale, natuurlijk waren de eerste jaren niet bepaald sportieve hoogvliegers maar dat kon de pret niet drukken. Zakken uit vierde ging niet, en je hoorde niemand klagen. Tijdens deze periode werd VEN V.V. getraind door Luc Brouns (zelf een prima voetballer) en hij was de juiste man om leiding te geven aan deze vriendengroep.
In 1985 kwam alles in een stroomversnelling, via onze goede contacten met toenmalig voorzitter Etiene van Briel van MAASEIK F.C. kregen we van hem de beschikking over wat "afdankertjes" (sorry jongens) van onze voetbalbuur (Roger Beckers, Crit Coolen, Freddy Wijnen). Tevens kwam Rene Kessen over van Ophoven en met dit elftal en met een fantastische Paul van Vleymen in de punt van de aanval (twee jaar na elkander topscoorder van de reeks) speelden we vier wedstrijden voor het einde kampioen op het terrein van AS V.V.
Het feest rond het kampioenengebeuren was nooit gezien of gekend in het VEN; en zal voor altijd in mijn herinnering blijven.
In derde provinciale gingen verschillende jaren probleemloos voorbij, Roger Beckers was inmiddels trainer geworden en heeft dat ten volle tevredenheid verschillende seizoenen gedaan. Ook diende zich rond die tijd een paar stevige sponsors aan die ons in staat stelde om diverse versterkingen binnen te halen.
Toch werd de promotie naar tweede provinciale weer met een andere trainer behaald nl. J.M. Lobbinger.
In die competitie werden we tweede achter Waterloos V.V .en konden dus de eindronde spelen. In Lutlommel werd de beslissende wedstrjid gewonnen met 1-3. Doelpunten gemaakt door: 2x Patric Franken en Ix Ronny Luiten. De promotie naar tweede provinciale was een feit.
De volgende vijf of zes seizoenen gingen zonder te veel problemen voorbij. We konden ons goed handhaven en trainers en spelers volgden zich op.
De heer Monnens werd de nieuwe voorzitter en alles leek prima in orde, tot de eerste donkere wolken boven het VEN zich vertoonden.
Eerst haakten een paar grote sponsors af, en of dat nog niet genoeg was trof het VEN een van de grootste tegenslagen in hun bestaan.
Op een paar uren tijd legde een felle brand de hele accommodatie van VEN V.V. compleet in puin. Inboedel, uitrusting alles was weg. Dit gebeurde in het dode seizoen pakweg vier maanden voor de nieuwe competitie.
De hele club was k.o. maar niet voorlang. Voorzitter Monnens en zijn bestuur besloten dat dit niet het einde mocht zijn van VEN V.V. en haalden op vier maanden tijd een echt huzarenstukje uit.
Allereerst werd een stuk van een oud schoolgebouw omgetoverd tot kleedkamers, kantine en wasgelegenheid en naast het B terrein weer opgebouwd, zodat we in ieder geval weer konden starten in de volgende competitie.
Dan werd met de hulp van veel vrijwilligers begonnen aan het opruimen van de restanten van de oude accommodatie en op die zelfde plaats kwam er een pracht van een nieuwe behuizing die nog steeds gezien word als een van de mooiste in het provinciale voetbal aan de maaskant. Sportief gezien werd het echter steeds moeilijker, en al snel werd het duidelijk dat VEN V.V. zonder degelijke sponsor, de hoge reeks waarin ze speelden financieel niet aankonden.
Toen het toenmalige bestuur in blok aftraden, speelde men echter nog steeds in tweede provinciale. Er werd een nieuw bestuur gekozen en oud jeugdvoorzitter Jean Bervoets aanvaarde het voorzittersschap, en hij deed met zijn bestuur wat hij doen moest. Er werd op alle mogelijke manieren bezuinigd. Oude schulden werden afgelost (dit ging natuurlijk ten koste van het sportieve) en in korte tijd zakte we van tweede naar vierde provinciale. Dit was een bewuste keuze.
Het doet me dan ook veel plezier u te kunnen melden dat het huidige VEN V. V. weer zo gezond als een vis in vierde provinciale voetbalt en zelfs in de running is voor een retourtje naar derde (kampioen???). Het zou deze sympathieke club te gunnen zijn.

Jan Huskens.

Login :
Naam :

Paswoord :

Ven Maaseik © 2006